Wiezel is niet meer maar zal altijd blijven

Een slecht bericht bereikt me zojuist. Ik kijk naar mijn collage aan de muur. Het moet ergens in 1986 zijn geweest. Wiezel, Jos en ik in betere tijden. De foto is slecht, de herinnering geweldig. Maar ik ben de laatste van ons drieën. Zo wil ik hen onthouden. Feesten, maf doen, en nog veel maffer rijden. Kilometers, langs elkaar, van treffen naar treffen, van clubhuis naar clubhuis.

Ik denk aan het Elefantentreffen, toen nog aan de Salzburgring. We besloten om samen op mijn motor te rijden; dikke vetterkuip met beenkappen; was wat warmer. We vertrokken met de Kleppenjagers maar die reden ons veeeeel te langzaam. Dus wij knalden 150 a 160 vooruit en wachten weer op de zijspannen uit Gemert bij een benzinepomp. De weg was vrij maar toen we een parkeerplaats opreden bleek daar de sneeuw niet geruimd te zijn. Met 4 benen op de grond, een volgepakte motor omhooghoudend, kwamen we zijwaarts tot stilstand midden op de witte parkeerplaats. We hadden het niet meer koud …

Ik denk aan de avond toen Winnetou aan Wiezel vroeg om het kampvuur aan te maken. Een grote stapel pallets lag langs een kuil. Ik pakte mijn kruikje met 5 liter benzine en binnen een paar minuten stond de hele stapel in de fik. Was natuurlijk weer niet de bedoeling.

Ik denk aan mijn zijspan, net gekocht. Een Ural Dnepr met Honda 750 four block erin. “Ik kom er aan” zei Wiezel. Hij nam plaats in de bak en ik ging los. “Dat wordt lachen” riepen we in koor. Normaal rijden deden we toen niet. Al 10 keer had ik het geoefend; 50 km/uur; achterrem vol in, stuur om naar links. Dan draaide het hele span 180 graden en kun je direct weer wegrijden. Maar met Wiezel in de bak liep het anders. Het hele spul ging op zijn kop en Wiezel zat daar ergens onder. Een paar mensen kwamen erbij en we zetten het geheel weer op de rubbers. Wiezel zat nog in zijn stoel en had een big smile op zijn bek: “zelden zo gelachen” zei hij droog.

Na de begrafenis van Smurf belde ik hem op: “Waar was je lullo?“. Hij was emotioneel. “Ik kon het niet” zei hij, “Elke keer als ik daar kom neem ik weer afscheid van een maatje, ik kan er niet meer tegen“. Nou komen we voor jou, op jouw manier, zoals jij dat wil. Niet om te huilen maar om te zuipen, naar blues te luisteren en je leven te vieren. Want je hebt eruit gehaald wat erin zit. Tijd om te slapen.

Ik rij nog bijna alle dagen. In mijn kuip is ie altijd bij me. Ik kan en zal hem nooit vergeten. Proost MAAT!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Zakkenvullers voor eigen belang

Normaal vind ik de bijdragen van Café Weltschmerz goed, inspirerend en werkelijk een bijdrage. Vandaag heb ik me kapot lopen ergeren. 3 zogenaamde BN’ers die even wat kwamen vertellen over corona en dat ze er toch echt wel moeite mee hadden. Even doen ze zichzelf voor als mensen met een prima kompas en strijders voor onze gerechtigheid. Ik zie dat totaal anders:

Allereerst dj Jean. Een plaatjesdraaier die zich een “artiest” durft te noemen. Overigens is deze kerel multimiljonair. Zijn carrière zat echter al even vóór de corona-hoax in het slop. Quote melde in 2017 al dat zijn penthouse te koop staat (4,5 ton winst) en zijn Ferrari werd verruild voor een dikke BMW; de arme ziel. Bij Café Weltschmerz krikt hij zijn image even op tot wereldverbeteraar maar valt al snel door de mand. Hij geeft net zo af op wappies als Hugo de Jonge zelf en wil eigenlijk niet praten over alle “complot theorieën” en andere zaken die niet in zijn belang zijn. Alleen over de buitenproportionele corona maatregelen heeft ie iets te melden en die moeten maar zo snel mogelijk tot het verleden behoren want dan kan hij weer verder met zakken vullen. BAH!

Dan naar Dorien Duinker: Deze voormalige Playmate is helaas inmiddels een stuk minder aantrekkelijk maar dat is smaak (voor mijn rekening). Ze noemt zich actrice en dat zal te maken hebben met een paar bijrollen in Nederlandse producties. Voornamelijk presenteerde ze zich in TV-shows, het liefst als VIP. In 2015 was Duinker te zien in het RTL 5 programma Shopping Queens VIPS, ze eindigde op de laatste plek. In 2018 was Duinker te zien als verleidster in het televisieprogramma Temptation Island VIPS van Videoland. Maximaal een zelfverklaarde VIP status uitmelken dus. Inmiddels is ze, naar verluid, verloofd met Willem Engel (Deze laatste is echter wel een van mijn persoonlijke helden). Vol trots vertelt Dorien bij Café Weltschmerz hoe ze aanspraak maakt op de TOZO maar ondertussen toch stiekem naar Engeland reist om bij te beunen. Ik kan me niet echt aan de indruk onttrekken dat bij deze meid, net als bij dj Jean, alles om de muntjes draait.

Tenslotte onze uber-wappie Lange Frans. Al tijdenlang manifesteert Lange Frans zich als WAPPIE en is daar blijkbaar ook trots op. Toch gaat ie aan tafel zitten met een wappiehater die daar openlijk voor uit komt. Gemeenschappelijk belang? Hoewel ik Frans een tijd lang met belangstelling heb gevolgd viel hij dit jaar jammerlijk door de mand: Hij trad op terwijl er een QR-code verplicht was op dat evenement. Tja, het is heel makkelijk om je principieel voor te doen als de muntjes binnen stromen maar de principes gaan snel overboord als je weer muntjes ziet. Maar, erg zielig voor Frans, hij mag helaas niet met zijn eigen publiek een biertje drinken. Och arme Frans.

Aan Cafe Weltschmerz wil ik zeggen: ga vooral door met jullie informatieve tegengeluid. Ik ben een trouwe kijker en steek er heel vaak wat van op. Maar geef alsjeblief dit soort opportunistische golddiggers geen platform.

Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.

Geplaatst in Corona, Uncategorized | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Sociaal Krediet Systeem

Eigenlijk weten we het al een tijdje. We gaan naar een totaal andere wereld. Alles wijst erop. The Great Reset, Agenda 2030, zeg maar gerust The New World Order. Corona en zelfs “Climate Change” zijn slechts de vehikels die het mogelijk moeten maken. Maar er zijn nog veel meer vehikels; denk maar aan stikstof, cyberaanval, terrorisme, etc, etc. We zitten in zoveel crises dat je van een crisis crisis zou kunnen spreken (dankjewel Robert). Het is aan jou om te geloven in al die crises of om er doorheen te prikken. In mijn optiek is er sprake van een politieke crisis en een media-crisis; niet meer.

Over die doelen die “men” nastreeft was er vandaag groot nieuws. Al langer zien we de overeenkomst tussen ons digitaal corona-paspoort en de QR-code en het Chinese Social Credit System. Zelfs de code van de app vertoont verbazend veel overeenkomsten (volgens hackers en IT-deskundigen). Terecht komt de vraag naar boven: wil onze overheid ook een Sociaal Krediet Systeem naar Chinees voorbeeld? De FVD ging nog een stapje verder: ze vroeg de Tweede Kamer een motie aan te nemen dat we nooit of te nimmer een Sociaal Krediet Systeem naar Chinees voorbeeld zullen krijgen. Op de man/vrouw af een logische vraag: Moeten we hier ons zorgen over maken?

Het antwoord van de kamer was duidelijk maar tevens onthutsend: motie afgewezen. Met andere woorden: Dat gaan we niet uitsluiten. En als de kamer dat zegt kun je er vanuit gaan dat de plannen al klaar liggen, naar mijn bescheiden mening.

Als je het mij vraagt zijn de eerste stappen al genomen. Denk maar aan dit artikel, op de website van onze eigen overheid: QR-code gaat burgerservicenummer vervangen op paspoort en id-kaart.

Nee, ik ben geen fan van de FVD. Hooguit heb ik een groot respect voor Gideon van Meijeren. Maar de motie en de stemming spreken voor zich. Nog iemand enige twijfels?

Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.

Geplaatst in Corona | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

QR-code

We zijn in een samenleving terechtgekomen die mensen buitensluit, discrimineert, ridiculiseert, afwijst en als zondebok bestempelt. We zijn een grens gepasseerd en de meeste onder ons realiseren het zich nog steeds niet. Na anderhalf jaar van steeds geleidelijk oplopende maatregelen herkent het gros niet dat de QR-code anders is als de voorgaande maatregelen. Het lijkt een volgend “klein” stapje en je krijgt er tenslotte weer “vrijheden voor terug”.

Niets is verder van de waarheid. De QR-code passeert heel duidelijk een grens. JIJ wordt actief middel en handhaver van een beleid dat anderen buitensluit.

Onze politici zeggen dat we dat niet mogen vergelijken met het nazi-regiem omdat het de holocaustslachtoffers zou beledigen. Maar het zijn juist die laatste die een rechtszaak aanspannen tegen de staat. Ik kan niet anders als deze vergelijking wel maken. Zo is het tenslotte in de jaren dertig ook begonnen. Dat moeten we herkennen en vooral erkennen. Want het gebeurt WEER, onder onze ogen. De massa laat het gebeuren. De grote meerderheid kijkt weg.

Maar zoals gezegd: De QR-code passeert een grens en de meesten zien het niet. Ik zal het proberen uit te leggen, duidelijk maar confronterend:

Tot nu toe had je de kans “weg te kijken”. 1,5 meter? Och ja, maakt me niet uit. Lockdown? Och, ben best graag thuis. Mondkapjes? Och, ik heb er niet zoveel last van. Avondklok? Och, ik ga ‘s-avonds toch niet zoveel weg. Uiteengeslagen demonstraties? Och, moeten ze daar maar niet lopen. Etc, etc, etc. De wegkijk-cultuur is er langzaam ingeslopen. Al 1,5 jaar heb je de keuze om weg te kijken en het te laten gebeuren.

DAT is afgelopen. NU wordt je gevraagd actief mee te doen. Maar hoe dan, hoor ik je vragen. Het verschil is dat je nu ACTIEF mee gaat doen aan een regeling die jou verplicht aan te tonen dat je “onschuldig” bent; dat je “in de maat” loopt; een regeling die anderen uitsluit.

In de jaren 30 en 40 waren er ook velen die wegkeken. De overgrote meerderheid zelfs. Men keek de andere kant op als joden de schuld kregen van een crisis; ja zelfs van de oorlog. Zelfs toen ze afgevoerd werden dachten velen nog “niet mijn probleem” of “tja, wat doe je er aan“.

Maar toen kwam de verplichting dat je ondergedoken joden moest aangeven bij de autoriteiten. Dat ze actief opgespoord dienden te worden en JIJ daar aan mee moest werken. Wederom gingen velen daar in mee en grote aantallen onderduikers werden verraden. Dat was tenslotte de wet en daar dien je jezelf aan te houden. DAT is het verschil, de grote wijziging. De QR-code is een “ICH BIN KEIN JUDE” embleem. De QR-code is een “onschuldig” stempel. De QR-code biedt de “bezetter” de mogelijkheid “het kaf van het koren te scheiden”.

Meewerken aan de QR-code-maatschappij is hetzelfde als de bezetter laten weten waar de joden zitten. Hetzelfde als de onderduiker verraden. Meewerken aan de QR-code is meewerken aan een crimineel regiem.

Ja, iedereen heeft wel een reden. Ik heb ze allemaal gehoord in de afgelopen 2 weken:

  • Ik moet toch optreden om geld te verdienen.
  • Mijn nichtje wacht al 1,5 jaar op haar uitvoering in het theater. Daar moest ik bij zijn.
  • Ik kon anders de dag niet afsluiten met mijn familie.
  • Ben blij dat die 1,5 meter eraf is.
  • Ik kan weer een biertje gaan drinken met mijn maten.

Ik kan er, denk ik, nog wel 10 bijschrijven. Allemaal werkelijk gehoord en gelezen in mijn WhatsApp. In mijn hoofd galmt een scene uit Platoon: “Excuses are like Assholes, Everbody has One“. Iedereen kan blijkbaar voor zichzelf de verantwoording vinden om “die jood aan te geven“. Iedereen heeft wel een goede reden om “de bezetter te bellen“. Iedereen rechtvaardigt zijn eigen NSB-gedrag met persoonlijke omstandigheden. DAT is het trieste van alles. Zo triest dat ik er in de afgelopen weken werkelijk van heb moeten huilen.

Ik heb er geen vertrouwen meer in. Ik zie geen uitweg meer. Het komt ook niet meer goed. THE GREAT RESET werkt! Vooral in de hoofden van de burgers. De brainwash werkt, de massa-psychose is compleet. Ik zie jongeren de oprecht ongeruste demonstranten aanvallen. De ME is niet meer nodig. Ik zie mensen elkaar aanwijzen. De Gestapo en de Stasi zouden er trots op zijn geweest. De aantallen Schwabpies groeien gestaag.

Och, laat ook maar, stop de kritiek, stop met nadenken en gooi je vrijheid te grabbel.

Als je maar weet dat IK niet mee doe.

Nooit, nimmer en dan nog niet. En al die NSB’ers vraag ik vriendelijk doch dringend: “BLIJF UIT MIJN KAARTVIERKANT!“.

Geplaatst in Corona | Getagged , , , | Reacties uitgeschakeld voor QR-code

GENOEG IS GENOEG

Terwijl ik deze blog schrijf luister en kijk ik naar de livestream van Blckbx en heb er een beetje spijt van dat er niet bij ben. Alle lof voor Flavio dat je dit mogelijk maakt en me toch enigszins het gevoel geeft erbij te zijn. Mijn gevoel is in Amsterdam, in ieder geval. Ik was het geloof in demonstraties ook wel een beetje kwijtgeraakt na het debakel in Januari jl. Nu zijn er (vooralsnog) 25.000 mensen aanwezig, ondanks het hondenweer. Stiekem kijk ik naar de volgers van de livestream (18.500) en tel deze er een beetje bij. Mooi maar vooral goed om te zien dat het zoveel mensen op de been brengt.

Toch vind ik het TE vriendelijk, te aardig. Wat er gebeurd (maatregelen, politiek) is ronduit crimineel en daar mag je je, wat mij betreft, best wat harder tegen opstellen. Ook de verontschuldigen storen me: waarom moeten we van het woord “wappie” af? Zijn het niet de wappies die dit min of meer veroorzaakt hebben. Die van meet af aan de discussie hebben aangezwengeld? Ik neem er geen afstand van en accepteer het als een geuzennaam.

Ook meermaals wordt er weer herhaald: “Ik ben geen corona-ontkenner”. Alsof je dan weer een gekkie bent. Gek genoeg zijn er meerdere uitzendingen van Blckbx en Cafe Weltschmerz waarin wetenschappers zeer duidelijk aangeven dat er geen enkel juridisch, wetenschappelijk of medisch bewijs is dat SARS-COV2 en COVID-19 werkelijk bestaan. Er is zelfs (april jl.) een beloning uitgeloofd van 1 miljoen voor de wetenschapper die het virus isoleert. Ook de cijfers bevestigen dat dat er NIETS abnormaals aan de hand is: volgens de RIVM zijn er nu 18.182 mensen met corona overleden. Dat is wel over 2 seizoenen dus gemiddeld 9.000 per jaar. Een zeer normaal griep gemiddelde dus.

Ik ga hier nu niet alle argumenten aanhalen. Blader daarvoor terug in dit blog of kijk naar Jensen (aflevering 393) voor een prachtige samenvatting.

Er is geen COVID-19, er is geen SARS-COV2, er is geen killervirus en er is geen pandemie; er is slechts sprake van een media-crisis, een maatregelen crisis en een politieke crisis. Als we ons DAT realiseren kunnen we werken aan een oplossing. Een oplossing waarin SCHULDIGEN moeten worden aangewezen, verantwoordelijk gehouden worden en afgerekend worden. Vrijheid krijgen we niet terug met liefde, knuffelen en zweven. Dat is in de geschiedenis nog nooit gebeurd. Vrijheid moet worden bevochten. De onderdrukking van het Franse volk werd niet gebroken met liefde maar met de guillotine. Het symbool van de Franse revolutie is geen hartje maar een vallend mes.

Blijf kritisch, blijf nadenken en blijf VRIJ.

Geplaatst in Corona | Getagged , | Reacties uitgeschakeld voor GENOEG IS GENOEG